
Kendi yaralarını sarmak zorunda kalan insanlar zamanla kimseye bir şey anlatmak dahi istemiyor.. Öğreniyor ki ona en iyi gelen, onu iyileştiren şey yine kendisi fakat bazen yoruluyor da insan.. Kendi kendine iyi gelmeye mecali kalmıyor. Dertleri, içini huzursuz eden o düşünceleri bir omza yaslanıp geride bırakmak istiyor. Rabbim gönlümüze huzur veren güzel insanlar çıkarsın karşımıza. Bize sıkıntı değil ferahlık veren, yanında çiçeklendiğimiz güzel insanlar..